• 01.jpg
  • 02.jpg
  • 03.jpg
  • 04.jpg
  • 05.jpg
  • 06.jpg
  • 07.jpg
  • 08.jpg
  • 09.jpg
  • 10.jpg
  • 11.jpg
  • 12.jpg
  • 13.jpg
  • 14.jpg
  • 15.jpg
  • 16.jpg

ตอน ขโมยขึ้นบ้านราวๆตีสอง ยอมต่อพระเจ้าจริงๆ

E-mail Print PDF

มรับใช้พระเจ้ามากว่า 25 ปี  บางทีก็เหนื่อยล้า เพราะต้องทำงานกับคน  คนก็มีหลายๆรูปแบบ   บางทีก็เจอคนจริงใจ บางทีก็เจอคนหน้าไหว้   บางทีเพื่อนคิดว่าสนิทพอที่จะระบายทุกอย่างให้  บางทีก็เหนื่อยกับการที่เราจะต้องอดทนกับคน  การรอคอยที่จะเห็นลูกแกะเติบโตขึ้นในพระเจ้า   เหนื่อยกับวิถีแห่งโลกที่นับวันการมีชีวิตในโลกนี้ช่างยากเย็นเหลือเกิน     ความรู้สึกแบบมนุษย์ธรรมดาก็ผุดขึ้นมา.........  รู้สึกบางคราวเหมือนพระเจ้าอยู่แสนไกล  หมดแรง  เพราะหลายๆสาเหตุ  บ่นว่าพระเจ้าคงลืมลูกกระมั่ง   อีกนานแค่ไหนพระเจ้าจะช่วยผ่อนให้เบาแรงขึ้นบ้าง......คนของพระเจ้าที่รับ ใช้    ผมเบื่อกับคนขี้บ่นถ้าเป็นได้อยากเอาค้อนทุบปากคนที่ช่างขี้บ่นจริงๆ  ออกไปเยี่ยมเยียน สอนพระคัมภีร์ก็หาว่าไม่มาทำงานอยู่ที่โบสถ์ หายไปไหน   พอนั่งอยู่ที่โบสถ์ก็หาว่าไม่ไปเยี่ยมเยียนบ้างหรือ  ขับรถเก่าก็หาว่าไม่มีสว่าราศี  ไปถอยรถใหม่ป้ายแดงมาก็หาว่าไปหารายได้เสริมอะไรจึงมีเงินทองซื้อรถใหม่ๆ   คนพวกนั้นเหมือนเกิดมาเพื่อว่าผู้นำแท้ๆ   พวกขุนนางค้างสต๊อกนี่นะ  ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆนะตอนนั้น

จนกระทั่งวันหนึ่ง  แขกที่ไม่ได้รับเชิญก็เข้าบ้าน  ขณะที่ผมและครอบครัวพักสงบเหนื่อยจากภาระกิจการงาน      แขกที่ไม่ได้รับเชิญก็งัดบานหน้าต่างเข้ามา   และเข้ามาค้นหาสิ่งของที่มีค่าได้กว่า 2 แสนบาท      เช่นคอมโน๊ตบุคพึ่งซื้อมาคืนนั้นเอง    โทรศัพท์มือถือทั้งบ้าน4 เครื่อง  คอมฯพีซี  กล้องถ่ายวีดีโอ  และอื่นๆอีกเพรียบ    ราวๆตีสองเราได้ยินเสียงสัญญาณกันขโมยดังมากที่ใกล้ๆบ้านของเรา     ผมก็ยกหัวขึ้นพรางคิดไปว่าใครกันหนอดึกป่านนี้ไม่เกรงอกเกรงใจกันบ้าง    แล้วก็นอนหลับต่อ  หลับเป็นตาย

รุ่งเช้าลูกๆกำลังจะออกจากบ้านเพื่อไปโรงเรียน   ปรากฎว่าลูกวิ่งขึ้นมาด้วยสีหน้าท่าทีตกใจสุดชีวิต   พ่อทำไมบ้านเราเป็นอย่างนี้  ประตูเปิดออก  บ้านเรือนรื้อกระจายเต็มบ้าน   ผมกระโดนลงมาจากที่นอนร้องถามลูกสาวว่า แม่เจ้า...  โน๊ตบุคพ่อยังอยู่ไหม? เนื่องจากว่าพึ่งไปซื้อมาและชาร์ตไฟไว้ชั้นล่าง    ( มีคนถวายโน๊ตบุคให้วันแรก )

กองทัพฑูตสวรรค์ของพระเจ้า
สิ่ง ที่ไม่คิดก็เกิดขึ้นกับผู้รับใช้พระเจ้า   เราก็ตรวจตราดูว่ามีอะไรหายไปบ้าง?   ขอบคุณพระเจ้ามีสร้อยคอเงินหายไปเพียง 3 เส้นเท่านั้นราคาไม่ถึง 1000 บาท   ทุกอย่างพวกมันกำลังเตรียมไว้เสร็จพร้อมที่จะขนย้ายออกจากบ้าน   แต่พระเจ้าได้ตั้งเหล่าฑูตสวรรค์ไว้ป้องกันทุกมุมของบ้าน  พระเจ้าคงจะให้พวกมันสักคนคิดว่า   รีบถอยรถเก่งออกและเอาของใส่ไปทั้งหมดหนีเข้ากลีบเมฆ ......   ว่าแล้วมันก็คงจะรีบเอากุญแจรถที่ผมวางไว้บนโต๊ะอาหาร  เหมือนจะเตรียมทุกอย่างให้คุณโจรอย่างไงอย่างงั้นแหละ     มันก็รีบเอาไปเปิดประตูรถโดยไม่ช้า  ทันใดนั้นสัญญาณกันขโมยก็ดังขึ้น  ที่มันดังก็เพราะว่าพวกมันไม่ได้กดรีโมท   แต่ใช้กุญแจเปิดสัญญาณจึงดังขึ้นเสียงดังมากๆ   มันคิดว่าผมคงจะลุกขึ้นมาดูเป็นแน่..... ที่ไหนได้ผมกลับหลับไม่รู้อะไรเลย  หลับเป็นตาย.....

พวกมันวิ่งหนีออกไปจากบ้านไปเจ็ดทาง หลายชั่วโมงผ่านไป ประมาณ 6 โมงเช้าตรู่ของวันใหม่  เราถึงรู้ว่าอะไรเกิดขึ้นในบ้านของเรา   พระเจ้าทรงพิทักษ์รักษาไว้  ทรัพย์สินเงินทองกว่าจะหามาได้สักชิ้นในฐานะผู้รับใช้พระเจ้า คนทำงานในคริสตจักรก็ไม่ใช่ง่ายๆนัก   อธิษฐานมานาน   แล้วหากวันหนึ่งโจรพวกนี้ขนทรัพย์สินของเราไปสิ้น  ความรู้สึกจะเป็นอย่างไร?   ไม่ต้องเดาอะไรก็รู้ว่าผมและครอบครัวคงจะเศร้าใจไปอีกนานแสนนาน  มันเจ็บปวดยิ่งกว่าสมาชิกในโบสถ์บ่นเสียอีก 555

บทเรียนสอนใจราคาแพง
แต่ พระเจ้าสอนให้ผมรู้ว่า  ในยามที่ผมคิดว่าพระเจ้าเงียบไปจากชีวิตของผม   ขณะที่ผมเทศนาสั่งสอนพี่น้อง เหมือนอยู่ใกล้พระเจ้า  แต่ความรู้สึกของผมบางครั้งก็มีที่จะรู้สึกว่าตัวเองต่อสู้เหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้าในชีวิต   เหมือนพระเจ้าปล่อยวางชีวิตของเรา   ปล่อยให้เราต้องดิ้นรน และต่อสู่กับสารพัดแห่งความยากลำบากในฐานะมนุษย์เดินดิน......

ผมคุกเข่าลงบอกพระเจ้าว่า  ลูกรู้แล้วว่า พระองค์ไม่ได้ทอดทิ้ง มิได้ปล่อยวาง มิได้เคลิ้มไป หรือหลับไปจากลูกเลย  แม้ว่าตี2 ขณะที่ลุกก็หลับไปโดยไม่รู้เรื่องรู้ราว  แต่พระเจ้ายังคงปกปักรักษา ดูแลความปลอดภัยของลูก     ไม่ได้ปล่อยให้คนอธรรมข่มใจเสมอไป

ท่านเคย รู้สึกพระเจ้าเงียบไปจากคำอธิษฐานของท่านบ้างไหม.? .... วิงวอนจนน้ำตาอาบแก้มก็แล้ว    เหมือนพระเจ้าตัดหางคุณปล่อยโบสถ์    คำอธิษฐานที่แห้งแล้ง  จิตวิญญาณที่อ่อนแรง   การมองโลกในทัศนคติลบๆ     และการมองเห็นปัญหาใหญ่โตกว่าพระเจ้า    ความน้อยเนื้อต่ำใจ        อย่าเลยนะครับ....อย่าได้น้อยใจพระเจ้า  เพราะพระเจ้าไม่ทรงทอดทิ้งท่าน    แต่ทรงห่วงใยชีวิตของท่านเสมอ   อย่าลืม 1เปโตร 5:7 พระเจ้าทรงห่วงใยท่านทั้งหลาย  แม้ดูเหมือนว่าพระองค์ห่างไกล     แต่แท้จริงแล้วไกลแต่ใกล้     ซึ่งแตกต่างกับมนุษย์ที่อยู่กับเราใกล้ชิด  แต่กลับแสนไกล       ศัตรูทั้งหลายอาจจะคิดวางแผนอย่างดีเพื่อทำลายคนของพระเจ้า  แต่พระองค์ทรงปกป้องไว้ให้พ้นหมด  ฮาเลลูยา   ขอถวายเกียรติแด่พระเจ้าผู้ปกป้องข้าพเจ้าให้ปลอดภัย อาเมน.


ขอพระเจ้าอวยพระพร 
อ.เรวัฒน์  เทพจักร์


Last Updated ( Friday, 13 January 2012 18:21 )  

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterToday69
mod_vvisit_counterYesterday38
mod_vvisit_counterThis week357
mod_vvisit_counterLast week419
mod_vvisit_counterThis month1454
mod_vvisit_counterLast month1570
mod_vvisit_counterAll days599987

We have: 49 guests online
Your IP: 54.225.28.32
 , 
Today: Jun 24, 2017